Carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους


Εισαγωγή Η Τουρκία είναι αναμφίβολα ένας από τους παίχτες-κλειδιά του πολέμου που μαίνεται στη Συρία τα τελευταία πέντε χρόνια, με ζωτικά διακυβευόμενα συμφέροντα και σημαντική δυνατότητα επηρεασμού των εξελίξεων. Ο ρόλος της στη διάρκεια της σύγκρουσης, ωστόσο, έχει υπάρξει αμφιλεγόμενος και η τουρκική ηγεσία έχει επαινεθεί ή κατηγορηθεί ποικιλοτρόπως: άλλοτε για την υποστήριξή καταπιεσμένων αντιδικτατορικών αγωνιστών, άλλοτε για την υποστήριξη ακραίων ισλαμιστών και τρομοκρατών, και άλλοτε για την αποϊδεολογικοποιημένη και κυνική εξυπηρέτηση των συμφερόντων της.

Το σίγουρο είναι πως η τουρκική πολιτική έχει επηρεάσει σημαντικά τις εξελίξεις στη Συριακή Κρίση και πως οι απόψεις και τα συμφέροντα της Άγκυρας θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη σε οποιαδήποτε προσπάθεια μιας βιώσιμης λύσης της.

Στο πλαίσιο αυτό, το παρόν κείμενο εξετάζει τους βασικούς παράγοντες διαμόρφωσης, τις παραμέτρους και τις συνέπειες της πολιτικής που ακολούθησε η Τουρκία αναφορικά με την Συριακή Κρίση από το μέχρι και τις αρχές του Αρχικά παρουσιάζεται το ευρύτερο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής του AKP, των διμερών σχέσεων Τουρκίας-Συρίας μέχρι την Κρίση, και της τουρκικής προσέγγισης των Αραβικών Εξεγέρσεων, και στη μάνγκα απώλειας λίπους παρουσιάζεται και αναλύεται η πολιτική προς τη Συρία στη διάρκεια της Κρίσης, διαιρούμενη χρονικά σε περιόδους ανάλογα με τον εκάστοτε κυρίαρχο carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους της.

Τέλος, επιχειρείται μια πολύ σύντομη επισκόπηση των επιλογών που φαίνεται να διαθέτει η τουρκική ηγεσία αναφορικά με την πολιτική της για τη Συρία στο προσεχές μέλλον.

'' Αναπνοή για μόνιμη απώλεια βάρους ''

Ο ίδιος Erdoğan ανέλαβε ενεργό ρόλο στην εξωτερική πολιτική της χώρας, το γραφείο του κύριου συμβούλου του σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, καθηγητή Διεθνών Σχέσεων Ahmet Davutoğlu, αναβαθμίστηκε σε κύρια πηγή στρατηγικής σκέψης και ιδεολογικής υποστήριξης της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησής του [1]ενώ συνεχίστηκε η αποδυνάμωση του ρόλου των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ΕΔ στη διαμόρφωση πολιτικής προς όφελος της εκτελεστικής εξουσίας [2].

Από τη θέση του —αρχικά ως σύμβουλος του Erdoğan, αργότερα ως υπουργός εξωτερικών του, και πλέον ως πρωθυπουργός— ο Davutoğlu έχει καθοδηγήσει την εξωτερική πολιτική του AKP με βάση την έννοια του «στρατηγικού βάθους» όπως την ανέπτυξε ο ίδιος στο ομότιτλο βιβλίο του [3].

Η κεντρική θέση του «δόγματος Davutoğlu» είναι πως η Τουρκία αποτελεί μια «κεντρική δύναμη» στην Ευρασία, η οποία διαθέτει στρατηγικό βάθος λόγω της ιστορίας της —ως κληρονόμος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας— και της γεωγραφίας της —ως σημείο διασταύρωσης πολλαπλών γεωγραφικών συστημάτων Μέση Ανατολή, Βαλκάνια, Καύκασος, Κεντρική Ασία, Μεσόγειος, Εύξεινος Πόντος, Κασπία, Περσικός Κόλπος. Ως εκ τούτου, οι προηγούμενες πολιτικές αποκλειστικού προσανατολισμού προς τη Δύση, εξάρτησης από τις πολιτικές άλλων δυνάμεων, και αποστασιοποίησης από τους υπόλοιπους γείτονές της συνιστούν σφάλμα, καθώς η Τουρκία έχει ιστορική ευθύνη και υποχρέωση να εμπλακεί ενεργά σε όλα τα περιφερειακά συστήματα όπου ανήκει, και ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή.

Με carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους τον τρόπο, η χώρα θα αποκτήσει μια ισχυρή και αυτόνομη εξωτερική πολιτική, θα δημιουργήσει τη δική της περιφερειακή ζώνη επιρροής στην οποία θα έχει ηγετικό ρόλο, και θα αναδειχτεί σε παγκόσμια δύναμη [4].

Για να πετύχει αυτό το στόχο, η Τουρκία θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες της παγκοσμιοποίησης εξέλιξη των επικοινωνιών και κοινωνικοοικονομική αλληλεξάρτηση κρατών και το δυναμικό ήπιας ισχύος της, το οποίο βασίζεται μου είπε να χάσω βάρος ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς της με τις όμορες γεωγραφικές περιοχές, στους δημοκρατικούς θεσμούς της και στην ακμάζουσα οικονομία αγοράς της.

((i)) Για τη μετατόπιση του «κέντρου βάρους» του κόσμου & την ανάδυση της Κίνας

Επιπλέον, θα έπρεπε να εγκαταλείψει τη στρατοκρατική εικόνα της και να προωθήσει την ειρηνική επίλυση συγκρούσεων και την περιφερειακή οικονομική συνεργασία, οι οποίες θα προλάμβαναν την ανάγκη για επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων σε περιφερειακές υποθέσεις. Οι carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους που διέβλεπε ο Davutoğlu για τα παραπάνω ήταν η επίλυση του Κουρδικού προβλήματος και η γεφύρωση του χάσματος κοσμικών-ισλαμιστών στο εσωτερικό, και η επίλυση όλων των διμερών διενέξεων που ταλάνιζαν τις σχέσεις της Τουρκίας με τους γείτονές της στο εξωτερικό [5].

Στα πλαίσια της εφαρμογής αυτού του δόγματος, η τουρκική πολιτική ηγεσία αναδείχθηκε σε ενεργό παίχτη στη Μέση Ανατολή, διατηρώντας ισορροπημένες σχέσεις με όλους τους περιφερειακούς και παγκόσμιους δρώντες και ακολουθώντας εξωτερική πολιτική ανεξάρτητη από αυτές της Δύσης, επιδιώκοντας εξομάλυνση και βελτίωση των σχέσεων με όλους τους γείτονές της πολιτική «μηδενικών προβλημάτων»και αναλαμβάνοντας συχνά ρόλο διαμεσολαβητή για την επίλυση περιφερειακών συγκρούσεων.

Γενικότερα, μέχρι το ξέσπασμα των Αραβικών Εξεγέρσεων το AKP ακολούθησε μια εξωτερική πολιτική προς τη Μέση Ανατολή βασισμένη αφενός στο αμοιβαίο όφελος μέσω της οικονομικής αλληλεξάρτησης και αφετέρου στους στενούς πολιτικούς δεσμούς με βάση την πολιτισμική συγγένεια και την μουσουλμανική αδελφοσύνη — μια πολιτική που δε στηριζόταν στην προώθηση της δημοκρατίας ή άλλων αξιών, αλλά στη Βεστφαλιανή λογική του σεβασμού της κρατικής κυριαρχίας και της μη-επέμβασης στα εσωτερικά άλλων κρατών [6].

Τομετά από έντονη καταναγκαστική διπλωματία και pentatonix απώλεια βάρους μελών εισβολής εκ μέρους της Άγκυρας, ο τότε Σύρος πρόεδρος Hafez al-Assad έπαψε την υποστήριξή του στους Κούρδους και απέλασε τον ηγέτη του PKK Abdullah Öcalan, με αποτέλεσμα την εξομάλυνση και σταδιακή βελτίωση των συρο-τουρκικών σχέσεων.

Με την άνοδο του AKP στην εξουσία, η Άγκυρα επένδυσε έντονα σε καλές πολιτικές, στρατιωτικές, οικονομικές και πολιτισμικές σχέσεις με τη Συρία [7] και τον Bashar al-Assad, που το είχε διαδεχτεί τον πατέρα του και με τον οποίο ο Erdoğan ένιωθε πως τις καλύτερες δέσμες απώλειας λίπους μια ιδιαίτερη σχέση [8].

Στο εσωτερικό της Τουρκίας οι καλές σχέσεις με τη Δαμασκό εξασφάλιζαν τη συνεργασία της στην αντιμετώπιση του PKK, ενώ στα πλαίσια των διμερών σχέσεων ο Assad έβαλε το στο περιθώριο το ζήτημα του Hatay και το σύνηψε συμφωνία με την Τουρκία για τους υδάτινους πόρους. Η μερική απελευθέρωση της συριακής οικονομίας, η διμερής συμφωνία ελεύθερου εμπορίου του και η κατάργηση θεωρήσεων το οδήγησαν σε τριπλασιασμό του συρο-τουρκικού εμπορίου εντός 5 ετών, τον επταπλασιασμό των Σύρων τουριστών εντός 10 ετών και την αύξηση των τουρκικών Άμεσων Ξένων Επενδύσεων ΑΞΕ στη Συρία.

Σε περιφερειακό επίπεδο, η Συρία μετατράπηκε για την Τουρκία σε πολιτική, οικονομική και πολιτισμική πύλη προς τον αραβικό κόσμο, καθώς άνοιξε το χερσαίο δρόμο εξαγωγών προς την Ιορδανία και της χώρες του Κόλπου, η μεταγλώττιση τουρκικών σαπουνόπερων στα Αραβικά βελτίωσε την εικόνα της Τουρκίας αυξάνοντας την ήπια ισχύ της, ενώ η δημόσια φιλία του Erdoğan με τον αντι-Δυτικό Assad ενίσχυσε το προφίλ του ως περιφερειακού ηγέτη εντός του Αραβικού πληθυσμού [9].

Αν και τα αίτια για τη θεαματική βελτίωση των σχέσεων Συρίας-Τουρκίας συχνά αποδίδονται στην πολιτική «μηδενικών προβλημάτων» του Ahmet Davutoğlu [10]πρότυπο εφαρμογής της οποίας θεωρείτο η Συρία, η συμφιλίωση είχε ξεκινήσει πριν την άνοδο carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους AKP τοέχοντας και μη-ιδεολογικά κίνητρα [11].

Παράλληλα, γεωστρατηγικοί παράγοντες ευνοούσαν επίσης τη σύσφιξη των διμερών σχέσεων τη δεκαετία τουκαθώς η ανατροπή του Saddam Hussein το και το επακόλουθο κενό ισχύος αποτέλεσαν πρόσφορο έδαφος για σεχταριστικές συγκρούσεις, ένοπλους ισλαμιστές και Κούρδους αυτονομιστές, ενώ ο Assad αποτελούσε προφανή σύμμαχο για την Άγκυρα στην προσπάθεια προστασίας της απέναντι στην παρατεταμένη περιφερειακή αστάθεια που προμήνυε η τότε αμερικανική πολιτική.

Η τουρκική στάση προς τις Αραβικές Εξεγέρσεις Οι Αραβικές Εξεγέρσεις του και η σύγκρουση των Αραβικών κυβερνήσεων με τους υπηκόους τους δημιούργησαν ευκαιρίες αλλά και προκλήσεις για την τουρκική εξωτερική πολιτική. Όταν ξέσπασε η πρώτη εξέγερση στην Τυνησία το Carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους τουη Άγκυρα αρχικά δεν πήρε θέση, αν και αργότερα καλωσόρισε την άνοδο των ισλαμιστών δημοκρατών στην εξουσία.

Όταν όμως ακολούθως ξέσπασαν εξεγέρσεις στην Αίγυπτο τον ερχόμενο Ιανουάριο, το AKP αντιλήφθηκε πως επέκειντο σημαντικές αλλαγές, και ο Erdoğan ήταν ο πρώτος ηγέτης που κάλεσε σε παραίτηση τον τότε Αιγύπτιο πρόεδρο Hosni Mubarak [13]ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Abdullah Gül ήταν ο πρώτος αρχηγός κράτους που δείτε απώλεια βάρους τη χώρα μετά την πτώση του.

Στην απόφαση αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο η επιθυμία της Άγκυρας να βρεθεί «στη σωστή πλευρά της ιστορίας» [14]να κερδίσει περιφερειακή επιρροή, αλλά και να επεκτείνει τους οικονομικούς της δεσμούς με το μεγαλύτερο αραβικό κράτος. Στη Λιβύη, όπου εργάζονταν Αφότου όμως εκκένωσε τους υπηκόους της και το ΣΑ του ΟΗΕ υιοθέτησε σχετικό ψήφισμα, η Τουρκία άλλαξε στάση και συμμετείχε στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, προσπαθώντας να αναπληρώσει τον χαμένο χρόνο και να διορθώσει τη ζημιά που είχε προκαλέσει στο φιλοδημοκρατικό προφίλ της η απροθυμία στήριξης των εξεγερμένων [17].

Στην περίπτωση των εξεγέρσεων στο Μπαχρέιν το Φεβρουάριο τουη πολιτική υποστήριξης της λαϊκής βούλησης υποχώρησε μπροστά στα σημαντικά οικονομικά συμφέροντα που είχε η Τουρκία στον Κόλπο, την ανάγκη να σεβαστεί τις πολιτικές ασφαλείας των κρατών GCC, και το φόβο να ενθαρρυνθεί το Ιράν να επέμβει στις υποθέσεις τους [18]. Θέλοντας να προβάλει το διπλωματικό του προφίλ και να τονίσει τη δυνατότητα της Τουρκίας να διαχειριστεί τις σχέσεις Σουνιτών-Σιιτών υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα όλων των Μουσουλμάνων, ο Erdoğan carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους και πάλι να διαδραματίσει το ρόλο του μεσολαβητή [19]αλλά κατά τα άλλα η Άγκυρα κράτησε αποστάσεις από τα τεκταινόμενα.

Γενικότερα, carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους και υπήρξε προσπάθεια διαφύλαξης των υπαρχόντων πολιτικο-οικονομικών συμφερόντων της, η πολιτική της Τουρκίας αναφορικά με τις Αραβικές Εξεγέρσεις συνιστούσε απομάκρυνση από τη μέχρι τότε συντηρητική realpolitik, αλλά και τροποποίηση του αρχικού «δόγματος Davutoğlu».

νότια απώλεια βάρους απώλεια βάρους και πώς το έκαναν

Ο στόχος του τροποποιημένου δόγματος συνέχισε να είναι η εγκαθίδρυση μια ζώνης τουρκικής επιρροής στην περιφέρειά της, αλλά στο εξής το μέσο επίτευξης του στόχου αυτού θα ήταν μια παρεμβατική πολιτική εξαγωγής και υποστήριξης του μοντέλου ισλαμικής δημοκρατίας που εφάρμοζε το AKP, έτσι ώστε τα «αρχαϊκά καθεστώτα» [20] του αραβικού κόσμου να αντικατασταθούν από άλλα, ιδεολογικά συγγενή με το AKP, τα carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους θα ακολουθούσαν το λεγόμενο «τουρκικό μοντέλο» πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διακυβέρνησης και θα προσέβλεπαν στην Άγκυρα για καθοδήγηση [21].

Για τους ηγέτες της, η ισχυρή και γεμάτη αυτοπεποίθηση Τουρκία όφειλε να αναλάβει ηγετικό ρόλο στη διαμόρφωση της νέας Μέσης Ανατολής, χαράσσοντας και εφαρμόζοντας τις δικές της πολιτικές ανεξάρτητα από εκείνες άλλων δυνάμεων [22]και η πολιτική που ακολουθήθηκε απέναντι στη Συριακή Κρίση θα πρέπει να γίνει κατανοητή πρωτίστως εντός αυτού carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους πλαισίου.

Η τουρκική πολιτική προς τη Συριακή Κρίση Το Μάρτιο τουόταν ξέσπασε η κρίση στη Συρία, πολλές από τις συνθήκες που είχαν συμβάλει στην προσέγγιση των δύο χωρών την προηγούμενη δεκαετία είχαν χάσει πλέον τη βαρύτητά τους [23]. Οικονομικά, η Συρία είχε επιτελέσει το στόχο carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους ως πύλη για τον αραβικό κόσμο, ενώ είχαν ανακύψει και άλλες, πιο φιλόξενες αγορές στην περιοχή πχ, οι εξαγωγές στο Ιράκ ήταν δεκαπλάσιες και στη Συρία δε διακυβεύονταν μεγάλα τουρκικά οικονομικά συμφέροντα σε αντίθεση, πχ, με τη Λιβύη.

Οι γεωπολιτικές συνθήκες είχαν carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους αλλάξει και η ανάγκη για συνεργασία με τη Δαμασκό είχε μειωθεί, καθώς το Ιρακινό Κουρδιστάν είχε σταθεροποιηθεί, διατηρώντας πλέον συνεργατικές σχέσεις με την Τουρκία υπό την κυβέρνηση του Massoud Barzani και έχοντας μετατραπεί σε μείζονα αγορά για τουρκικά αγαθά.

Τέλος, έχοντας ήδη τεράστιο κύρος μεταξύ του Αραβικού πληθυσμού, ο Erdoğan δε χρειαζόταν πλέον τη φιλία του Assad, η οποία μετά τις εξεγέρσεις αποτελούσε μάλλον πολιτικό μειονέκτημα. Με εξαίρεση ένα σύντομο διάστημα στην αρχή των εξεγέρσεων, δεδηλωμένος σκοπός της Άγκυρας έχει υπάρξει η ανατροπή του Assad [24]και υπονοούμενος, σύμφωνα με αρκετούς σχολιαστές [25]η αντικατάσταση του με ένα μετριοπαθές σουνιτικό ισλαμιστικό καθεστώς που θα εξυπηρετεί carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους τοπικά και περιφερειακά της συμφέροντα και με το οποίο θα μπορεί να απολαμβάνει τους στενούς πολιτικοοικονομικούς δεσμούς που είχε με τη Δαμασκό την προηγούμενη δεκαετία.

Παράλληλα όμως η Άγκυρα προσπαθεί να ικανοποιήσει και ορισμένα άλλα ζητούμενα. Το κυριότερο εξ αυτών είναι η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας [26]καθώς η κατάτμησή της στη βάση θρησκευτικών ή εθνικών κριτηρίων θα δημιουργούσε προηγούμενο για τα κράτη και τις εθνοτικές ομάδες που προβάλλουν κυριαρχικές αξιώσεις επί τουρκικών εδαφών ή επιθυμούν διαμελισμό της Τουρκίας.

Στο πλαίσιο αυτό, η αποδυνάμωση ή τουλάχιστον ο περιορισμός των Σύρων Κούρδων το τελευταίο διάστημα έχει αποκτήσει ως προτεραιότητα μεγαλύτερη σημασία ακόμη και από την ανατροπή του Assad. Μικρότερης -αλλά παρόλα αυτά βαρύνουσας- σημασίας στόχοι αποτελούν επίσης για την Τουρκία αφενός η διακοπή των ολοένα αυξανόμενων προσφυγικών ροών, που μέχρι στιγμής έχουν φέρει στην επικράτειά της εκατομμύρια πρόσφυγες, της έχουν κοστίσει δισεκατομμύρια δολάρια και έχουν δημιουργήσει διάφορα κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά προβλήματα και ζητήματα ασφαλείας στο εσωτερικό της [28]και αφετέρου η διατήρηση της πολιτικής και στρατιωτικής επιρροής που είχε στη Δαμασκό την προηγούμενη δεκαετία, η οποία απειλείται ακόμη και σε περίπτωση ανατροπής του Assad, carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους της σημαντικής υποστήριξης που παρέχουν στους αντικαθεστωτικούς περιφερειακοί ανταγωνιστές της, όπως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ.

  1. Επειδή το άρθρο μελετά κυρίως τη σχέση μεταξύ της ανερχόμενης Κίνας και της παρακμάζουσας Αμερικής, παρατίθεται κι ένα απόσπασμα από 30σέλιδο παρόμοιο αλλά πιο εκτενές άρθρο από την τελευταία «Κομ.
  2. Должно быть, октопауки не слишком отличаются - Понимаю.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί και ο μεγάλος ρόλος που έχουν παίξει χάνουν το βάρος κούνημα φαγητό και κομματικές σκοπιμότητες στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής από την κυβέρνηση του AKP.

Η διατήρηση ενός ευνοϊκού πολιτικού κλίματος στο εσωτερικό έχει αποτελέσει έναν βασικό σκοπό της τουρκικής πολιτικής προς τη Συρία, ενώ ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια η προσέλκυση εθνικιστών και συντηρητικών Κούρδων ψηφοφόρων έχουν υπάρξει carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους μέλημα του Erdoğan στα πλαίσια των προσπαθειών του για την αναθεώρηση του συντάγματος και την ενίσχυση της προεδρικής εξουσίας.

Έτσι, ακολουθώντας τις ραγδαίες μεταβολές εντός της ίδιας της Συρίας και αντικατοπτρίζοντας τη διάδραση μεταξύ των προαναφερθέντων στόχων της τουρκικής ηγεσίας και τις ισορροπίες μεταξύ των δύο κύριων δυνάμεων επηρεασμού της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας —την παραδοσιακή, προσανατολισμένη στην ασφάλεια επιφυλακτικότητα του αποδυναμωμένου στρατιωτικού κατεστημένου και την παρορμητικότητα της κυβέρνησης του AKP και ιδιαίτερα του ίδιου του Erdoğan— η πολιτική της Τουρκίας αναφορικά με τη Συριακή Κρίση έχει carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους περνώντας από διάφορα στάδια από το Μάρτιο του μέχρι σήμερα.

Φάση 1: Πίεση σε Assad για μεταρρυθμίσεις Άνοιξη — Καλοκαίρι Κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών μετά την εξέγερση, η Τουρκία προσπάθησε να πείσει τον Assad να μην αντιδράσει βίαια και να κάνει πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις έστω και εικονικές [29] ώστε να παραμείνει στην εξουσία, στέκεστε για να χάσετε βάρος διακυβεύονταν τόσο η επένδυση που είχε κάνει η τουρκική ηγεσία τα προηγούμενα χρόνια στο συριακό καθεστώς όσο και οι σχέσεις της με τους υποστηρικτές του Ρωσία, Ιράν, κλποι οποίες επηρέαζαν άλλα στρατηγικά της συμφέροντα [30].

Ο Davutoğlu και άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι έκαναν επανειλημμένα ταξίδια στη Δαμασκό μεταξύ Μαρτίου και Αυγούστουενώ ο Erdoğan διαβεβαίωνε τους διεθνείς συμμάχους του πως ο Assad θα συνεργαζόταν. Κάτι τέτοιο όμως δε συνέβη και οι τουρκικές διαβεβαιώσεις, προϊόν —σύμφωνα με επικριτές της κυβέρνησης— της υπερβολικής αυτοπεποίθησης Erdoğan και Davutoğlu σχετικά με την επιρροή τους πάνω στον Assad και τις γνώσεις τους για τη Συρία [31]διαψεύστηκαν, ενώ η τουρκική υποστήριξη στο καθεστώς εξόργισε τους Σύρους διαδηλωτές και την αραβική κοινή γνώμη, που ήταν υπέρ της αλλαγής [32].

carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους πορεία μηδενικής σειράς καύσης ροής

Φάση 2:Υποστήριξη μετριοπαθούς πολιτικής αντιπολίτευσης Καλοκαίρι — Άνοιξη Βλέποντας την αδιαλλαξία του Assad, αλλά και ενισχυμένη εσωτερικά από το αποτέλεσμα των γενικών εκλογών του Ιουνίουη τουρκική κυβέρνηση προχώρησε από τις αρχές καλοκαιριού σε μια απότομη μεταστροφή της αρχικής της πολιτικής, εγκαταλείποντας τον έως τότε σύμμαχό της και υποστηρίζοντας τη μετριοπαθή μη-εξτρεμιστική πολιτική μη-ένοπλη αντιπολίτευση της Συρίας.

Στις αρχές Ιουνίου ο Erdoğan άρχισε να επικρίνει δημόσια την απροθυμία του Assad για συνεργασία και να χαρακτηρίζει απάνθρωπη την καθεστωτική αντιμετώπιση των διαδηλώσεων [33].

πώς μπορώ να χάσω βάρος σε lyrica

Τον ίδιο μήνα η Άγκυρα επέτρεψε να διεξαχθεί στην Carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους η πρώτη μεγάλη διάσκεψη της συριακής αντιπολίτευσης, στις 29 Ιουλίου επέτρεψε το σχηματισμό στην επαρχία Hatay της εμβρυακής ένοπλης αντιπολίτευσης, του Ελεύθερου Συριακού Στρατού FSAκαι στις 23 Αυγούστου έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη η πρώτη προσπάθεια συντονισμού της εξόριστης αντιπολίτευσης σε ένα carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους σώμα, το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο SNC [34].

Στις 16 Σεπτεμβρίου ο Erdoğan κάλεσε κατηγορηματικά τον Assad να παρατηθεί δηλώνοντας πως είχε προδοθεί από τις ψεύτικες υποσχέσεις του [35]ενώ στις 21 Σεπτεμβρίου η Άγκυρα διέκοψε και επίσημα πλέον τις διπλωματικές σχέσεις της με τη Δαμασκό. Δεδομένης της διεθνούς κατακραυγής κατά της Δαμασκού, και έχοντας υπόψη το κόστος που είχε από πλευράς αραβικής νομιμοποίησης η αρχική απροθυμία της να καταδικάσει αντίστοιχη ρίξτε 10 απώλεια βάρους του Gaddafi στην περίπτωση carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους Λιβύης, η Άγκυρα ήταν αποφασισμένη να επιδείξει τα φιλοδημοκρατικά της διαπιστευτήρια.

Οι επικριτές του Erdoğan, βέβαια, ισχυρίζονται ότι η συγκρουσιακή του στάση οφείλεται πρωτίστως στο θυμό του επειδή ο Assad του είπε ψέματα πως θα έκανε μεταρρυθμίσεις [37] και τον ταπείνωσε εκθέτοντας την περιορισμένη του επιρροή. Ανεξαρτήτως των άλλων της κινήτρων πάντως, φαίνεται πως ο σημαντικότερος παράγοντας που οδήγησε την Άγκυρα στο να αλλάξει στάση και να τοποθετηθεί εναντίον του πρώην συμμάχου της ήταν το ότι μοιραζόταν την κοινή πεποίθηση πως το καθεστώς Assad σύντομα θα ανατρεπόταν υπό το βάρος της εσωτερικής και εξωτερικής πίεσης, και επιθυμούσε να βρίσκεται στην πλευρά των νικητών όταν αυτό θα συνέβαινε [38].

Έχοντας αποφασίσει απώλεια βάρους 70 ετών στηρίξει τη συριακή αντιπολίτευση, όπως έκαναν ήδη η Σαουδική Αραβία, το Carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους, η Ιορδανία, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η τουρκική πολιτική επικεντρώθηκε κυρίως στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας πολιτικής λύσης στην κρίση.

Παράλληλα η Τουρκία υποστήριξε και μονομερώς την αντιπολίτευση, φιλοξενώντας πολλές συναντήσεις αντικαθεστωτικών ομάδων καθώς και τη δεύτερη συνάντηση κορυφής των «Φίλων της Συρίας» [41]επιδιώκοντας να συμβάλει ενεργά στην ενοποίηση και την αύξηση της συνοχής της. Ο λόγος για την υποστήριξη αυτή ήταν πως η Άγκυρα θεωρούσε πως με τον τρόπο αυτό το κίνημα των εξεγέρσεων θα εξελισσόταν σε ένα μαζικό κίνημα όμοιο με αυτά της Τυνησίας και της Αιγύπτου, που θα είχε την απαραίτητη ευρεία αποδοχή και ισχύ για να επικρατήσει του καθεστώτος, ενώ επιπλέον υπολόγιζε πιθανώς πως η εμφάνιση μίας βιώσιμης εναλλακτικής του καθεστώτος θα ανάγκαζε τη διεθνή κοινότητα να επέμβει και να υποστηρίξει την αντιπολίτευση πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά [42].

Παρότι επισήμως carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους σεχταριστικών κινήτρων, ανάμεσα στα διάφορα μέλη του SNC η Τουρκία έδειξε από την αρχή προτίμηση στη Μουσουλμανική Αδελφότητα ένα κίνημα σουνιτικού πολιτικού Ισλάμ ιδεολογικά συγγενές του AKPμια επιλογή που για κάποιους αναλυτές επηρεάστηκε από την κυβερνητική ιδεολογία και την τουρκική κοινή γνώμη [43]ενώ σύμφωνα με άλλους ήταν αποτέλεσμα ενός ορθολογικού υπολογισμού για το ποια θα ήταν η ισχυρότερη πολιτική δύναμη την επόμενη μέρα [44].

Φάση 3: Υποστήριξη μετριοπαθούς ένοπλης αντιπολίτευσης και προσπάθεια αποτροπής Assad Άνοιξη — Φθινόπωρο Η τουρκικές εκτιμήσεις αφενός για τη δυνατότητα του SNC να ξεπεράσει τις εσωτερικές του διαιρέσεις και να αποτελέσει μια αξιόπιστη και ευρέως νομιμοποιημένη αντιπολιτευτική δύναμη carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους του Assad, και αφετέρου για την προθυμία της διεθνούς κοινότητας να επέμβει αποφασιστικά carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους των εξεγερμένων αποδείχτηκαν αμφότερες λανθασμένες [47].

Από την άνοιξη τουη αποτυχία των διπλωματικών πρωτοβουλιών επίλυσης της κρίσης και η κλιμάκωση της βίας στη Συρία οδήγησαν την Άγκυρα στο να αλλάξει τακτική και να υποστηρίξει πλέον ενεργά την ένοπλη αντιπολίτευση και τη βίαιη carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους του συριακού καθεστώτος, παρότι δημοσίως συνέχισε να υποστηρίζει το SNC και μια πολιτική λύση.

Έτσι, η Άγκυρα άρχισε να διευκολύνει τρίτες χώρες να παρέχουν βοήθεια στην ένοπλη αντιπολίτευση [48]οι τουρκικές ΕΔ άρχισαν να παρέχουν εκπαίδευση και εξοπλισμό σε διάφορες ένοπλες ομάδες του FSA [49] —κάτι που υποστηρίζουν Δυτικοί δημοσιογράφοι, κάτοικοι της παραμεθορίου και Σύροι αντάρτες, αλλά η Τουρκία επισήμως αρνείται— ενώ η Τουρκία, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, δημιούργησαν με τη βοήθεια της CIA μια βάση συνδυασμένων επιχειρήσεων στο İncirlik για το συντονισμό των ανταρτών [50].

Για τη μετατόπιση του «κέντρου βάρους» του κόσμου & την ανάδυση της Κίνας

Πέρα της αποτυχίας των πολιτικο-διπλωματικών πρωτοβουλιών, η στροφή προς την υποστήριξη ένοπλων ομάδων φαίνεται πως ήταν αποτέλεσμα και της υποστήριξης που ήδη παρείχαν στην ένοπλη αντιπολίτευση το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία. Η Άγκυρα επιθυμούσε αφενός να μη μείνει πίσω στο παιχνίδι της περιφερειακής επιρροής και να διατηρήσει κάποια επιρροή πάνω στους αντάρτες, και αφετέρου να ελέγξει ποιοι παραλαμβάνουν όπλα, ώστε να αποφύγει την ανάδυση ριζοσπαστικών τζιχαντιστικών ομάδων στη Συρία [51]οι οποίες σταδιακά ισχυροποιούνταν σε βάρος της πιο μετριοπαθούς και φιλικής προς την Τουρκία αντιπολίτευσης και αποκτούσαν μεγαλύτερα ερείσματα ανάμεσα στους Σύρους [52].

Παράλληλα, μεταξύ άνοιξης και φθινοπώρου του υπήρξε έντονη κλιμάκωση της διασυνοριακής βίας μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. Τον Απρίλιο οι συριακές ΕΔ έριξαν πυρά εντός τουρκικού εδάφους στη διάρκεια καταδίωξης προσφύγων, σκοτώνοντας δύο πολίτες και τραυματίζοντας 18 [53]τον Ιούνιο η Συρία carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους ένα τουρκικό μαχητικό που μπήκε στον εναέριο χώρο της, όπως ισχυρίστηκε, σκοτώνοντας τους δύο πιλότους [54]ενώ τον Οκτώβριο η Τουρκία απάντησε σε συριακά βλήματα που έπεσαν στο Akçakale βομβαρδίζοντας θέσεις του συριακού στρατού, με στόχο να απωθήσει τις δυνάμεις του Assad μακριά από τα σύνορα [55].

Επιδιώκοντας τη διακοπή της βίαιης καταστολής των εξεγερθέντων ιδιαίτερα στην τουρκο-συριακή μεθόριο και την παράδοση της εξουσίας από τον Assad [56]η Τουρκία απείλησε επανειλημμένως τη Δαμασκό με στρατιωτική επέμβαση [57]ενώ η τουρκική εθνοσυνέλευση —φοβούμενη χρήση χημικών όπλων πλησίον ή και εντός του carnegie στρατόπεδο απώλειας βάρους εδάφους από τη Συρία [58] — εξουσιοδότησε τον Erdoğan να αναπτύξει τις τουρκικές ΕΔ στο εξωτερικό [59].